Hij is er altijd

GESCHREVEN OP 18 OKTOBER 2015.

Vorig jaar waren Jan en ik in Tel Aviv.

Een klein restaurant vlakbij het strand. Ik was die dag jarig, vandaar. Bij het afrekenen zei Jan tegen de ober: ‘Vandaag is mijn vrouw jarig’, waaraan ik toevoegde: ‘Ik ben vandaag 17 geworden.. plus 50’.

Later die dag moest ik terugdenken aan een gebeurtenis toen ik zeventien jaar was, ik zat net voor mijn Mulo examen. Mijn vriendin vertelde mij dat er een openlucht bijeenkomst was van Youth for Christ op de Heuvel. De heuvel was een groot plein in Velp, waar markt op gehouden werd en ook wel een circus stond. Mijn zus en mijn vriendin en ik besloten er naar toe te gaan. Er werd een film vertoond over Afrika, hoe mensen daar in vreselijk omstandigheden leefden, maar ook hoe velen tot geloof kwamen en mensen zelfs genezen werden en bevrijd van angst.

Na een enthousiast preek van zendeling Nico van Eijk wilde ik zo snel mogelijk weer naar huis. Maar bij de uitgang stond Nico en stelde aan ons drieën vragen over het geloof en over de eeuwigheid. Ja, wij geloofden wel, maar zekerheid hadden we niet. Wij werden uitgenodigd in het huis van een jeugdleider om verder hierover te praten. Nico las voor uit het Johannesevangelie: ‘Doch allen, die Hem aangenomen hebben, hun heeft Hij macht gegeven om kinderen Gods te worden, hun, die in zijn naam geloven’ (Joh. 1:12).

Die avond – het was 6 juni 1965 – hebben we samen gebeden en ons leven aan Jezus gegeven. Na 50 jaar kan ik zeggen dat ik nooit spijt heb gehad van deze beslissing. God heeft mij altijd geholpen: in mooie tijden, in stormen, moeite of ziekte, Hij was en is er altijd! – Mies

 

Mies en Ineke Ruijsch 1965